HZ. ZEYNEB

 

                      HZ. ZEYNEB

 

Yazar: Nurdan DAMLA

Yayınevi: Hayat

Sayfa Sayısı: 336

Değerlendirme: 7/10

 

Hoş geldiniz, bu yazımda sizlere bana sabretmenin gerçek manada nasıl olduğunu öğreten, vefayı hayatında uygulayarak anlatan, beklemeyi, küsmemeyi, kızmamayı, ne yaşarsa yaşasın Allah’a güvenmeyi anlatan bir kitaptan “Hz. Zeyneb” ten bahsedeceğim. Kitap tahlili ve yorumuna geçmeden evvel yazarımızdan bahsetmek istiyorum.

 

Nurdan Damla, 1963 yılında Erzurum’da doğdu. Aslen Iğdırlıdır. İlk, orta ve lise öğrenimini tamamladıktan sonra Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi’nde eğitim gördü. Şiir, roman, hikâye, makale ve denemeleri küçük yaşlardan itibaren çeşitli dergi ve gazetelerde yayımlandı. Yazarımız, Çocuk Edebiyatçıları Birliği’nin kurucularından olup Türkiye gönüllü Eğitimciler Derneği’nin Yayın Kurulu Başkanı olarak çalışmalarına devam etmektedir. Hz. Muhammed’i tanıma ve tanıtma Uluslararası Derneği kurucularındandır. Evli ve üç çocuk annesidir.

“Edep ki gönlün aynasıdır. Kişinin pahasıdır. İnsanın haddini bilmesidir.”

 

Kitap, Peygamber Efendimizin (sav) kızı Hz. Zeyneb’in hayatından bahsediyor. İlk bölümlerde Hz. Hatice validemizin evinde başlayan hikâye akışı daha sonra Hz. Zeyneb’in teyzesinin oğlu Ebul As ile evlenmesiyle devam ediyor. Birbirini çok seven, birbirlerine karşı saygı ve anlayışla mutlu bir yuva kuran, namı dilden dile dolaşan bir evlilik geçirseler de Peygamber Efendimize (sav) nübüvvet geldiği zaman her şey değişiyor. Hz. Zeyneb hiç sorgusuz Müslüman olurken eşi Ebul As Müslümanlığı kabul etmiyor. Birbirlerine karşı sonsuz sevgi ve saygı duymaları bu durumu değiştiremiyor. Hz. Zeyneb, eşine güzellikle doğruyu anlatıp İslam’la şereflenmesini istese de Ebul As atalarım kavmim ne der diye düşünmekten İslam’ı kabul etmiyor. Hz. Peygamberin (sav), Müşrik bir erkekle Müslüman bir kadın evlenemez, ayeti kerimeyle yasaklanmıştır, artık evli kalamazsınız, birbirinize haramsınız emriyle uzun bir ayrılık ve kuvvetli bir sabır dönemi başlıyor.

 

“Dünya malını kalbine değil de cebine koymuş olması ne hoş, ne güzeldi!”

 

“Görgü ve kültür farklı bir terbiyedir.”

 

Ebul As’ın iman etmemesi çok üzücüydü. Kitabı okurken, her anlamda bu kadar iyi birinin iman etmemesi çok sinir bozucu bir durum diye düşündüm. Aslında As da Peygamberimizin (sav) doğru söylediğini, İslam’ın tek ve gerçek din olduğunu biliyordu ama kavminden çekiniyordu. Karısını memnun etmek için kavmini ve atalarını rezil etti demelerinden çekindiği için Müslüman olmuyordu. Ne derler? Belası o zaman da vardı şimdi de var. Toplumumuzda tesettüre girmek isteyen ya da namaz kılmak isteyen bir kişi acaba insanlar ne der? Benimle dalga geçerler mi? Küçük görürler mi? düşüncesiyle namazdan, tesettürden vazgeçiyorlar. Asırla geçse de ne derler? Korkusu hiç değişmiyor.

 

“Ekmeği, suyu, gıdası sevgi olan bir yuvada büyümüş bir eşle yaşamak, dünya mutluluklarının en özeliydi.”

 

“Cennet sevmeyi bilenlerindir.”

 

Okurken Hz. Zeyneb’in sabrına hayran kaldım. Müslüman olduktan sonra sabırla eşinin de Müslüman olmasını bekliyor. Eşi inat ediyor, kavmim beni küçük görür diye Müslüman olmuyor. Buna rağmen yine de eşine kızmıyor, bağırmıyor, sabırla ve yumuşaklıkla eşine davranıyor. Onu üzecek kıracak tek kelime dahi etmiyor. İlk gün ki sevgiyle eşine yaklaşıyor. Evlilikleri bitince dahi vefa örneği olarak onu sevmeye devam ediyor. Hz. Zeyneb’in yüksek ahlakı çok güzel anlatılmıştı. Ben olsam bu kadar sabırlı davranır mıydım diye kendime sordum. Hiç laf söylemeden, ima etmeden, sitem etmeden durabilir miydim bilemiyorum. Allah hepimize Hz. Zeyneb’in ahlakından versin.

 

“Darda kalan dua ettiğinde yetişen kimdir?” Neml 62

 

“Unutma, kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin. Sakın vazgeçme!”

 

Genel olarak kitabı beğendim diyemeyeceğim. Anlatılanı beğendim diyeceğim çünkü yazarın dili beni çok yordu. Uzun uzadıya benzetmeler, ağdalı bir dil, okumayı çok zorlaştırdı. Hz. Zeyneble ilgili ne öğrenebilirim sevdasıyla sonuna kadar okuyabildim. Eğer Hz. Zeyneb’i değil de alelade bir kitap okuyor olsaydım bu süslü, abartılı, mecazlı dil karşısında kitabı yarım bırakırdım. Ama dil ne kadar zorlayıcı da olsa anlatılan o kadar güzeldi ki sonuna kadar okudum. En heyecanlandığım kısım Ebul As’ın Peygamberimizin (sav) önünde Müslüman olduğu sahneydi. Okurken keşke odamdan kitaba açılan bir kapı olsa da orada bulunsam dedim. Rabbim hepimize Hz. Zeyneb gibi güzel bir ahlak versin ve hepimize Ebul As gibi bizi çok seven ve değer veren ince ruhlu asil bir eş nasip etsin. Âmin. Başka bir kitapta görüşmek üzere.

Hoşça kalın…